Trafiłam na nią studiując polonistykę Była dla mnie jak matka, której nie znałam. Dzieliła się sobą ze mną z własnej potrzeby dzielenia. Była dostępna. Była zainteresowana.
– Właściwie to masz rację! Jest taka fantazja i nie pogniewałbym się, gdybyś robiła to codziennie, jak zrobiłaś dzisiaj.
Nie mieliśmy wyjścia. Tomek zadzwonił do swojej mamy, a ja do swojej. Poprosiliśmy, by przyjechały na miejsce i po prostu przypilnowały tego wszystkiego.
Náwrockiemu bym parę słów powiedziała i flagą ️ mu przed oczami pomachała Przez Minnie Moskowitz
To był jeden z tych nielicznych wieczorów, że dzieciaki już śpią od 20.00, a my marzymy tylko o tym, aby walnąć się na sofie z kopytami do góry i mruczeć w bezczynności z lampką wina w ręce. Przykryci kocem ubabranym prawdopodobnie od banana, którego rano jadł nasz roczniak, opowiedzieliśmy sobie, jak nam minął dzień, co nowego zmajstrowali nasi chłopcy, czym nas zaskoczyli a w czym nam dali w kość.
Napisano Listopad 26, 2006 po prostu powiedz matce, że krępuje cie jej zachowanie i poproś, żeby zamykała sie w łazience, znalazła se kogoś do masowania i nie wichrowała ci życia :) Udostępnij ten put up
– Wyobraź sobie, że wczoraj widziałem mamę na przystanku z wielką torbą – powiedział mi pewnego wieczoru mąż. – Miała na sobie jakieś stare, robocze dżinsy. Moja matka w dżinsach! Zawsze nosiła tylko te swoje kwieciste spódnice.
„Moja mama i teściowa nie pałały do siebie miłością. Gdy nagle stały moja mama sie do mnie dobiera się przyjaciółkami, czułam, że coś tu śmierdzi”
Historie kobiet i komentarze psychoterapeutów o tym, dlaczego relacje z matką utknęły między miłością a kontrolą i jak uwolnić się od poczucia winy.
– Pamiętasz 10 dzień, kiedy zostawiliście nas tutaj identical z tym całym bałaganem? – zaczęła cicho. – Zaczęło padać, więc musiałyśmy wejść do szopy, żeby się schować. Usiadłyśmy na starych skrzynkach, jak najdalej od siebie.
Moja mama odłożyła próbnik materiałów na roboczy stół. Spojrzała na teściową, a ta jedynie wzruszyła ramionami i uśmiechnęła się szeroko, ocierając spocone czoło brudnym rękawem.
Choć kobieta negatywnie ocenia to, czego sama doświadczała w rodzinnym domu, mimowolnie przyjmuje taką samą postawę wobec swego dziecka.
Wrócę jednak do tematu. No więc leżymy tak sobie w bezruchu. Każde z nas dopiło swoją lampkę czerwonego wina. Jest już naprawdę romantycznie.
Psychoterapeutka Marlena Kazon podkreśla: „Jeśli mamy do czynienia z traumą lub przemocą, warto skorzystać z pomocy specjalisty.
Tymczasem tamtego wieczoru popijaliśmy wino, rozmawialiśmy półszeptem (bo naszego roczniaka od kiedy tylko się urodził budzi nawet jego własny oddech) a ja (jak nigdy) nie narzekałam! Mam tę parszywą manierę prawie każdego dnia, że nie dostrzegę tego, że moja szklanka jest do połowy pełna, tylko będę męczydupą do potęgi i w każdym kłopocie znajdę dodatkowy kłopot, zacznę suszyć głowę mojemu mężowi o byle pierdołę.